Ηταν Γερμανός ανώτατος εισαγγελέας της Ναζιστικής Γερμανίας,
που εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, τη διετία 1942-1944
και ανέλαβε τη γενική εποπτεία των διώξεων των Εβραίων της Μακεδονίας.
...............................................
το παρατσούκλι του ηταν «χασάπης της Θεσσαλονίκης».
ηταν αυτός που έστειλε, τουλάχιστον 50.000 Εβραίους στο Άουσβιτς.
...............................................
Στις 13 Ιουλίου 1943 ο Μαρτέν οργάνωσε στην πλατεία ελευθερίας της Θεσσαλονίκης,
το δημόσιο βασανισμό και τη διαπόμπευση 11.000 Εβραίων της πόλης,
μαζί
με 480 ανάπηρους του πολέμου
...............................................
Το έκανε για να αναγκάσει τους επιφανείς Εβραίους της κοινότητας της Θεσσαλονίκης, να έρθουν σε προσωπική διαπραγμάτευση
προκειμένου να τους απαλλάξει απ την καταναγκαστική εργασία
...............................................
για αντάλλαγμα εισέπραξε τερατώδη ποσά και τιμαλφή
...............................................
Αφού τους ξεζούμισε και έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη τους,
ενα πρωί τους μάντρωσε, τους φόρτωσε στα τρένα και τους έστειλε στο Άουσβιτς
...............................................
48.000 ψυχές, εστάλησαν στο Άουσβιτς εκ των οποίων επέστρεψαν πίσω μετά το τέλος του πολέμου, ούτε χίλιοι άνθρωποι
...............................................
με το που τους έβαλε στο τρένο ο χασάπης, λες και δεν του είχαν φτάσει αυτά που τους είχε πάρει,
έδωσε εντολή να ανασκαφούν τα εβραϊκά νεκροταφεία για τυχόν τιμαλφή,
ενώ
άρπαξε κινητές περιουσίες
και
πούλησε (λες και ήταν δικές του) τεράστιες ακίνητες περιουσίες των Εβραίων σε Έλληνες
...............................................
Επειδή του άρεσε αυτή η μπιζνα, μόλις τέλειωσαν οι Εβραίοι, άρχισε να κάνει την ίδια δουλειά με εύπορους Έλληνες
...............................................
τους απήγαγε, τους έκλεινε στο στρατόπεδο "Παύλος Μελάς"
και μετά,
τους εκβίαζε και τους άφηνε μόλις αποσπούσε ότι είχαν και δεν είχαν
...............................................
το καλοκαίρι του 1944,
οταν άρχισε να ψυχανεμίζεται ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά για τους ναζί,
λενε,
οτι φόρτωσε,
εκατοντάδες χιλιάδες λίρες,
12 τόνους σε χρυσάφι και τιμαλφή,
διαμάντια τεράστιας αξίας ακόμα και αρχαία αντικείμενα σε ενα γερμανικό υποβρύχιο
...............................................
ομως δεν είχε εμπιστοσύνη, να πάει τέτοιο θησαυρό στη Γερμανία,
κινδύνευε να του φυτέψουν καμιά σφαίρα και να του φάνε το θησαυρό οι δικοί του,
ετσι
λένε οτι πήγε στη Σάμο,
αγόρασε ενα πλοιάριο, φόρτωσε το θησαυρό και πήγε κάπου και βούλιαξε το πλοίο,
ώστε να έρθει μετά τον πόλεμο και να τον πάρει
...............................................
Άλλοι λένε ότι τον έθαψε κάπου στη βόρεια Ελλάδα με τη λογική να επιστέψει για να τον πάρει μετά τον πόλεμο
...............................................
δε βγάζεις άκρη με τους λαϊκούς μύθους
...............................................
η ουσία είναι οτι έφτασε στη Γερμανία με ελάχιστα απ αυτόν τον θησαυρό
...............................................
στα 1957, ο χασάπης, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά ως νομικός εκπρόσωπος μιας ναυτιλιακής εταιρείας
(Άλλοι λένε οτι ήρθε για να πάρει το θησαυρό)
...............................................
Είχε πάρει διαβεβαιώσεις,
οτι δεν εκκρεμούσε δίωξη εναντίων του, διότι η κυβέρνηση Καραμανλή, είχε εκδώσει νόμο που αμνήστευε τους Γερμανούς εγκληματίες πολέμου
(την ίδια ώρα που υπήρχαν ακόμα στα νησιά Έλληνες εξόριστοι, ο Καραμανλής, αμνήστευε τους Γερμανούς)
...............................................
ομως το βούλευμα της παραπομπής του σε δίκη, είχε εκδοθεί ΠΡΙΝ το νόμο
του Καραμανλή για την αμνήστευση των εγκληματιών πολέμου.
ετσι,
το Γραφείο Δίωξης Εγκληματιών Πολέμου και ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ανδρέας Τούσης,
εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης για τον Μαξ Μέρτεν, ο οποίος κλείστηκε στη φυλακή.
...............................................
στο δικαστήριο που κράτησε 15 μέρες, παρουσιάστηκαν δεκάδες μάρτυρες, με ανατριχιαστικές ιστορίες, για τη δράση του χασάπη της Θεσσαλονίκης
...............................................
Όμως είχε και μάρτυρες υπεράσπισης οι οποίοι τότε ήταν συνεργάτες του,
οπως
ο στρατηγός του Ελληνικού στρατού, Αθανάσιος Χρυσοχόου,
ο στρατηγός Μαντουβαλος, τότε διοικητής της χωροφυλακής Θεσσαλονίκης
και
ο τότε υπουργός Γενικής διοίκησης Μακεδονίας B. Σιμωνίδης
(ναι καλα καταλάβατε,
οι συνεργάτες των Γερμανών, αντι να είναι εκτελεσμένοι ή σε κανένα μπουντρούμι,
είχαν, οι περισσότεροι, κρατικές θέσεις και είχαν και το
θράσος να πηγαίνουν μάρτυρες υπεράσπισης τέτοιων τεράτων)
...............................................
Τελικά, στις 6 Μαρτίου του 1959, το δικαστήριο καταδίκασε τον χασάπη της Θεσσαλονίκης σε 20 χρόνια φυλακή..
...............................................
τοτε, οι Δυτικογερμανοί, επεμβαίνουν, οχι για να ζητήσουν τον φάκελο με τα αδικήματα του Μέρτεν,
αλλα για να ζητήσουν απ την κυβέρνηση την άμεση απελευθέρωση του Μέρτεν!!!
...............................................
η βασίλισσα Φρειδερίκη, μέλος της χιτλερικής νεολαίας στα νιάτα της,
γίνεται έξαλλη και απαιτεί απ την κυβέρνηση να ελευθερωθεί ο Μαξ Μέρτεν.
...............................................
μετά απο πολλές διεργασίες, η κυβέρνηση Καραμανλή ψηφίζει το νόμο 4016,
που τροποποιούσε τη σχετική νομοθεσία που αμνήστευε τους Γερμανούς εγκληματίες (ν.δ. 3933/1959),
με αποτέλεσμα
να:
«ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ ΠΑΣΑ ΔΙΩΞΙΣ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΩΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ,
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΠΑΣΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ή ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΤΑΥΤΗΣ»
...............................................
με αυτό το νόμο,
στις 5 Νοεμβρίου του 1959 ο Μαξ Μέρτεν απελευθερώνεται και φτάνει στη Γερμανία.
...............................................
Πρέπει όμως να τηρηθεί -έστω και για τους τύπους- η συμφωνία με το ελληνικό κράτος και να περάσει από ένα δικαστήριο, εκει.
...............................................
Και τότε έσκασε η βόμβα...
...............................................
σα σήμερα, 28 Σεπτέμβρη του 1960, με υπόμνημα που κατέθεσε στο γερμανικό δικαστήριο,
ο Μαξ Μέρτεν,
εξιστορώντας τη δραστηριότητά του στην Ελλάδα κατά την κατοχή,
ανέφερε έναν αριθμό συνεργατών του.
Ανάμεσα σ' αυτούς:
α) ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής,
β) ο υπουργός Εσωτερικών Δημήτριος (Τακος) Μακρής,
γ) ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Γεώργιος Θεμελής,
δ) η σύζυγος του Δ. Μακρή, Δοξούλα Λεοντίδου (οικογενειακό όνομα).
τους οποίους μάλιστα είχε ανταμείψει με το εμπόρευμα μιας αποθήκης μεταξωτών ενός πλούσιου Εβραίου που είχε στείλει στο Άουσβιτς
αξιας 15 χιλιάδων χρυσών λιρών
ισχυριζόταν μάλιστα, οτι έχει φωτογραφικό υλικό.
...............................................
στην Αθήνα γίνεται πραγματικός σεισμός
...............................................
ομως,
αντι οι άνθρωποι που κατηγορεί ο Μέρτεν,
να προσφύγουν στα γερμανικά δικαστήρια, για να καθαρίσουν το όνομα τους,
μονο ο Μακρης κατάφευγε, και αυτός, στα ελληνικά δικαστήρια.....
...............................................
λες και ο Μέρτεν ήταν τρελός να έρθει πάλι στην Ελλάδα να δικαστεί.
και ετσι έμειναν οι κατηγορίες στον αέρα.
...............................................
ο Καραμανλής ούτε καν αυτό δεν έκανε, το άφησε στον αέρα
...............................................
μικρή λεπτομέρεια,
ο υπουργός Εσωτερικών Τακος Μακρής, που τον κατηγόρησε ο Μέρτεν ως συνεργάτη του,
κατά την κατοχή,
ζούσε στη Θεσσαλονίκη και ήταν δικηγόρος στα γερμανικά στρατοδικεία.
(μονο οι συνεργάτες των ναζι μπορούσαν να κάνουν αυτή τη δουλεία αποσπώντας τεράστια ποσά)
...............................................
η σύζυγος του Μακρή,
Δοξούλα Λεοντίδου, στην κατοχή ήταν γραμματέας του Μέρτεν
...............................................
ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Γεώργιος Θεμελής, στην κατοχή είχε διοριστεί απ τη γερμανική διοίκηση νομάρχης
(το παραδέχτηκε και ο ιδιος)
...............................................
Τελικά,
ολα ξεχάστηκαν και ο Καραμανλής συνέχισε να κυβερνάει
και μετά
και πολύ μετά
και πολυ πολυ μετα, σαν εθνάρχης μάλιστα
...............................................
οσο για την υπόθεση;
γράφει ο Γιαννης Κατρης:
«Έπειτα από χρόνια ο Θωμάς Υψηλάντης, που ήταν
—την εποχή του σκανδάλου Μέρτεν—
πρεσβευτής στην Μπον,
αποκάλυψε μερικές δραματικές πτυχές
από την ελληνογερμανική διακυβερνητική επιχείρηση για την απόσπαση των πολύτιμων πειστηρίων από τα χέρια του Μαξ Μέρτεν.
Τελικά, όλα «πήγαν καλά».
Ο Μέρτεν περί τα μέσα Νοεμβρίου 1960 παρέδωσε το φωτογραφικό "οπλοστάσιό" του.
Στην Αθήνα, όταν ελήφθη το σχετικό τηλεγράφημα, πολλές καρδιές ξανάρχισαν να χτυπούν με τον κανονικό τους ρυθμό...
Το βαρύ απειλητικό σύννεφο Μέρτεν είχε διαλυθεί.
Η ειδυλλιακή ζωή του κατεστημένου θα συνεχιζόταν αδιατάρακτη»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου