Στο ομηρικό λεξικό η λέξη δαίμων, συμβολίζει τη σφοδρότητα του οξυμένου πνεύματος,

Στο ομηρικό λεξικό η λέξη δαίμων, συμβολίζει τη σφοδρότητα του οξυμένου πνεύματος, του ακονισμένου μυαλού. Δεν παραπέμπει σε σκοτεινές δυνάμεις όπως κακώς αλλοιώθηκε η ερμηνεία του συν τω χρόνω από τον χριστιανισμό. Το ίδιον του δαιμόνιου ανθρώπου είναι η αξιοσύνη και η ικανότητα . Είναι ο στόχος να πιάσει υψηλότερα επίπεδα ολοκλήρωσης πέραν των προφανών. Κακά τα ψέματα, οι δαιμόνιες ψυχές, αυτές που κάτι τους καίει τα σπλάχνα, δεν αρκούνται σε βασικές ακολουθίες ζωής. Οι δαίμονες των προγόνων μας βοηθούσαν τους ανθρώπους στη θέωση τους, ενώ οι δαίμονες των χριστιανών προβάλλουν εμπόδια στην προσπάθεια των ανθρώπων να φτάσουν τη θέωση.
Στην αρχαιότητα η λέξη «Δαίμων» ενείχε ευσέβεια.
Αρχικά στην επική ποίηση Δαίμονες καλούνταν οι Θεοί. Παράγεται από το ρήμα «δαίω» και «δαίομαι» που σημαίνει μοιράζω (μοιράζω στον καθένα την τύχη του).
Επομένως Δαίμων είναι αυτός που μοιράζει, που δίνει μερίδια και κατ’ επέκταση «αυτός που ορίζει τη μοίρα ενός ανθρώπου».
Αν και συνυπήρχε με την λέξη Θεός, εντούτοις, ο Δαίμων αναφερόταν στην απρόσωπη και απροσδιόριστη Δύναμη, ενώ ο Θεός στην ανθρωπόμορφη θεϊκή οντότητα. Η έννοια του Δαίμονος ισοδυναμούσε με την Μοίρα, την Ειμαρμένη.Επίσης, στην λέξη Δαίμονα, απέδιδαν την έννοια του φύλακα αγγέλου. Από εδώ προέρχεται και η λέξη Ευδαιμονία (η εύνοια του Δαίμονος, καλοτυχία).
"Ήθος ανθρώπω δαίμων, Ηράκλειτος
(ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι το πεπρωμένο του)
ΔΑΙΜΩΝ ειναι ο Δαήμων/Διδάσκαλος που μεταφέρει τη θεία φλόγα, φωτίζοντας το μυαλό και τη ψυχή. Η οντότητα που στέκει ανάμεσα στον αισθητό και τον υπεραισθητό τόπο και συνδέει τον θνητό άνθρωπο με τον θείο Διάκοσμο.
ΔΑΙΜΩΝ είναι η θεία Δύναμη που συνδέει και ενώνει, ο Ερωτικός ιχνηλάτης, η ουσία του οποίου αποδόθηκε, τόσο γλαφυρά, από την Διοτίμα στον Σωκράτη.
ΔΑΙΜΩΝ - ΑΣΒΕΣΤΟΝ ΠΥΡ είναι το στήριγμα του θείου Ελληνικού οικοδομήματος που αέναα επαναφλέγεται.
ΔΑΙΜΟΝΟΣ αντίθεση ειναι ο "αδαής", εκείνος ο οποίος χαρακτηρίζεται από την έλλειψη γνώσης, την απειρία, την ασχετοσύνη.
Υ.Γ: Τα συμπεράσματα δικά σας!