«Το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο ήταν μια απάτη και μια προδοσία όλων των αποφάσεων του ΟΗΕ. To ίδιο ακριβώς είναι και το δήθεν σχέδιο ειρήνης, το τελεσίγραφο του Τραμπ στους Παλαιστίνιους». Αυτό μας λέει ο διακεκριμένος Αμερικανός νομικός και ιστορικός Άλφρεντ ντε Ζάγιας, που θεωρείται παγκόσμια αυθεντία σε ζητήματα διεθνούς δικαίου, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εθνοκαθάρσεων και γενοκτονιών. Καθηγητής στη Σχολή Διπλωματίας της Γενεύης και επισκέπτης Καθηγητής σε σειρά πανεπιστημίων, υπήρξε Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για μια δημοκρατική και ισότιμη παγκόσμια τάξη (2012-18), ιδιότητα υπό την οποία ασχολήθηκε σχεδόν με όλα τα μεγάλα διεθνή θέματα.
Ο Καθηγητής συζητά δια μακρών το παλαιστινιακό, χαρακτηρίζει «τρομοκρατικό κράτος» το Ισραήλ και απορρίπτει την ισραηλινή προπαγάνδα για το τι πραγματικά συνέβη στις 7.10.2023, παραπέμποντας στην αποκαλυπτική έρευνα του Μαξ Μπλούμενταλ. «Η θέση του Νετανιάχου είναι στη Χάγη», λέει χαρακτηριστικά.
Nα υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο ήταν ένα τερατώδες, δυστοπικό σχέδιο που, μέσα από ένα λαβύρινθο διατάξεων, αφαιρούσε την κυριαρχία από τον κυπριακό λαό για την δώσει σε τρεις μη Κύπριους δικαστές που θα διόριζε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, ούτε καν το Συμβούλιο Ασφαλείας και, στην πραγματικότητα, δια του Γενικού Γραμματέα, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και το Ισραήλ.
Στο νέο «κράτος» θα απαγορευόταν εσαεί να έχει ένοπλες δυνάμεις για να μπορεί να αμυνθεί. Οι τρεις ξένοι δικαστές θα
συγκέντρωναν στα χέρια τους την τελική δικαστική, εκτελεστική και νομοθετική εξουσία του νέου κράτους. Η Κύπρος θα γινόταν με αυτό το σχέδιο ένα είδος μεταμοντέρνου προτεκτοράτου. Ο μηχανισμός του σχεδίου Ανάν μας θυμίζει κατά κάποιο τρόπο τον Μηχανισμό με τον οποίο η συνθήκη του Μάαστριχτ αφαιρεί κυριαρχία από τους ευρωπαϊκούς λαούς για να τη μεταφέρει σε μη εκλεγόμενα όργανα που δεν αντιπροσωπεύουν κάποια στην πραγματικότητα κάποια μορφή ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας, αλλά το διεθνές Χρηματιστικό Κεφάλαιο και τις ΗΠΑ, ενώ οι εκλεγμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βλέπουν τα περιθώριά τους να ασκούν πολιτική δραματικά περιορισμένα.
Το σχέδιο Ανάν για το κυπριακό απορρίφθηκε από την τεράστια πλειοψηφία του κυπριακού λαού στο δημοψήφισμα του 2004. Εντούτοις, η κυπριακή πολιτική ηγεσία (με τη στήριξη των ελληνικών κυβερνήσεων και της «συλλογικής Δύσης») το διατηρεί μέχρι σήμερα και σε χειρότερη μάλιστα, πιο αντιδημοκρατική εκδοχή, στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Το 2016 προσπάθησε να το επαναφέρει πραξικοπηματικά, μέσω της πενταμερούς που συγκάλεσε για να αποφύγει το δημοψήφισμα, η Αμερικανίδα Υφυπουργός Βικτόρια Νούλαντ. Σήμερα έχει μεγάλες πιθανότητας επαναφοράς λόγω της επιθυμίας των δυτικών να λύσουν όπως – όπως κυπριακό και ελληνοτουρκικά για να βάλουν την Άγκυρα στην Ευρωάμυνα και την Ε.Ε.
Νομικός, ιστορικός, ποιητής, μεταφραστής των Ρίλκε και Έσσε στα αγγλικά, ο Άλφρεντ ντε Ζάγιας επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο που αντιμετωπίζεται διεθνώς, από τη νομική επιστήμη και δικαιοσύνη, το ζήτημα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαίτερα μέσω της συμμετοχής του στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και της εν συνεχεία επίδρασης του έργου της στις εθνικές νομοθεσίες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου