Η χώρα μας εδώ και πολύ καιρό ταλανίζεται από την οικονομική και την προσφυγική κρίση. Γνωστό και χιλιοειπωμένο.
Τα δύο θέματα τα οποία απασχολούν την επικαιρότητα στον τόπο μας είναι η «διαπραγμάτευση» και η «τήρηση της συμφωνίας» με την Τουρκία.
Τα πλήγματα που προκαλούν στη χώρα είναι επίσης γνωστά κι αναρίθμητα.
Ένα όμως απ’ αυτά περνά απαρατήρητο και δεν είναι άλλο απ’ το ότι πλέον δεν ασχολούμαστε με τίποτ’ άλλο. Όλα τα άλλα έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα, κι ας είναι ζητήματα καίρια όπως τα εθνικά μας ζητήματα – που ποτέ δεν περιμένουν – και το Κυπριακό, που θα καθορίσει την τύχη της αδελφής Κύπρου κι αποτελεί ζωτικής σημασίας θέμα για την Ελλάδα.
Ένα, λοιπόν, από τα ζητήματα τα οποία έχουμε αφήσει στο ράφι – ίσως κι επειδή βολεύει – είναι κι η ανησυχητική σχέση που έχει φανεί, πριν ακόμα από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ανάμεσα στη Χρυσή Αυγή και τα σώματα ασφαλείας του τόπου μας.
Από το 2012, στις εκλογές που είχαμε τη θεαματική άνοδο της Χρυσής Αυγής κι έπειτα, οι αναλυτές των εκλογικών αποτελεσμάτων διαπιστώνουν υψηλότατα ποσοστά της Χρυσής Αυγής στα μέλη των σωμάτων ασφαλείας, της αστυνομίας δηλαδή και του στρατού. Πολλές φορές, από το διάστημα προ Μαϊου 2012 αλλά κι ως λίγες μέρες πριν, έχει διαπιστωθεί υπερβολική κι ανεξήγητη ανοχή τμημάτων των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι σε βίαιες επιθέσεις μελών της Χρυσής Αυγής προς διαδηλωτές με αντίθετη προς αυτούς ιδεολογία. Εξόφθαλμη κι ανησυχητική ολιγωρία απέναντι σε ξυλοδαρμούς από μέρους μελών της Χρυσής Αυγής σε αντιφασίστες, μετανάστες και ομοφυλόφιλους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις δε λείπει και το «σιγοντάρισμα» από πλευράς αστυνομικών στο λιντσάρισμα εναντίον πολιτών που θέτουν στο στόχαστρο μέλη της Χρυσής Αυγής.
Από το 2012, στις εκλογές που είχαμε τη θεαματική άνοδο της Χρυσής Αυγής κι έπειτα, οι αναλυτές των εκλογικών αποτελεσμάτων διαπιστώνουν υψηλότατα ποσοστά της Χρυσής Αυγής στα μέλη των σωμάτων ασφαλείας, της αστυνομίας δηλαδή και του στρατού. Πολλές φορές, από το διάστημα προ Μαϊου 2012 αλλά κι ως λίγες μέρες πριν, έχει διαπιστωθεί υπερβολική κι ανεξήγητη ανοχή τμημάτων των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι σε βίαιες επιθέσεις μελών της Χρυσής Αυγής προς διαδηλωτές με αντίθετη προς αυτούς ιδεολογία. Εξόφθαλμη κι ανησυχητική ολιγωρία απέναντι σε ξυλοδαρμούς από μέρους μελών της Χρυσής Αυγής σε αντιφασίστες, μετανάστες και ομοφυλόφιλους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις δε λείπει και το «σιγοντάρισμα» από πλευράς αστυνομικών στο λιντσάρισμα εναντίον πολιτών που θέτουν στο στόχαστρο μέλη της Χρυσής Αυγής.
Η παρουσία της νεοναζιστικής οργάνωσης έρχεται να μας θυμίσει κάτι το οποίο αμελούσαμε για χρόνια: τα ανησυχητικά ποσοστά αποδοχής φασίζουσων ιδεολογιών στις τάξεις των σωμάτων ασφαλείας.
Είναι αποδεδειγμένο και το ξέρουμε καλά πως ο στρατός κι η αστυνομία (άλλοτε χωροφυλακή) έχουν αποτελέσει καθ’ όλον τον προηγούμενο αιώνα τη δύναμη πυρός στα περισσότερα – αν όχι σε όλα – τα πραξικοπήματα που έχουν λάβει χώρα εν Ελλάδι. Μετά την πτώση του τελευταίου δικτατορικού καθεστώτος, πολλά από τα υποστηρικτικά προς τη χούντα στοιχεία μέσα στα σώματα ασφαλείας συνέχισαν να έχουν σταθερά τις ίδιες ιδέες και τακτικές, τις οποίες μεταλαμπάδευσαν ως ένα βαθμό και στις νεότερες γενιές των διαδόχων τους. Έτσι μέχρι σήμερα διαιωνίζεται η σταθερή παρουσία των ακραίων ιδεολογιών στις τάξεις των σωμάτων ασφαλείας, με αποτέλεσμα η Χρυσή Αυγή να έχει ακόμα μεγαλύτερη απήχηση από το σύνολο της κοινωνίας στις ομάδες αυτές.
Όσο κι αν αποστρέφομαι οποιαδήποτε φασιστική ιδεολογία και νοοτροπία, πιστεύω πως θα ήταν λάθος μια «επιχείρηση – σκούπα» στην ΕΛ.ΑΣ. και στο στρατό για την εκκαθάριση των φιλικά προς τη Χρυσή Αυγή προσκείμενων στοιχείων. Μια ανάλογη ενέργεια θα πυροδοτούσε ανεξέλεγκτες αντιδράσεις προς την αντίθετη από την επιθυμητή κατεύθυνση κι επίσης ίσως μπαίνει και στα χωράφια του άδικου. Το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι όχι η εκκαθάριση βάσει ιδεολογίας, αλλά η μηδενική ανοχή – επί της ουσίας – των παραβάσεων καθήκοντος που ευνοούν τη βία της Χρυσής Αυγής. Η ΕΛ.ΑΣ. κυρίως θα πρέπει να γίνει δίκαια αυστηρή με τους ανθρώπους της όταν επιτρέπουν, υποθάλπουν ή υποβοηθούν πράξεις που παραβαίνουν το νόμο, από οποιαδήποτε και προς οποιαδήποτε πλευρά.
Είναι, πράγματι, απίστευτα πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος μας. Σε τόσο απαιτητικούς καιρούς όμως δεν επιτρέπεται η παραίτηση κι ο στρουθοκαμηλισμός προς κανένα από τα προβλήματα. Πολλά από τα επικίνδυνα ζητήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, προέρχονται από την πληγή «Χρυσή Αυγή», άρα σε καμία περίπτωση δεν μπορούν τα σώματα ασφαλείας να αποτελούν καταφύγιό της. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όσον αφορά την ΕΛ.ΑΣ., που η Χρυσή Αυγή με την τακτική να αναλαμβάνει το ρόλο του «χωροφύλακα» και να επιδιώκει να επιβάλει την τάξη – όπως εκείνη συμφέρει, παραγκωνίζει στην ουσία την ΕΛ.ΑΣ., παραβιάζοντας τα δικαιώματα και τις εξουσίες που έχουν θεσμοθετηθεί από την Πολιτεία για τα διάφορα όργανά της; Ως πότε λοιπόν μπορεί να συνεχιστεί η ανοχή;
Είναι αποδεδειγμένο και το ξέρουμε καλά πως ο στρατός κι η αστυνομία (άλλοτε χωροφυλακή) έχουν αποτελέσει καθ’ όλον τον προηγούμενο αιώνα τη δύναμη πυρός στα περισσότερα – αν όχι σε όλα – τα πραξικοπήματα που έχουν λάβει χώρα εν Ελλάδι. Μετά την πτώση του τελευταίου δικτατορικού καθεστώτος, πολλά από τα υποστηρικτικά προς τη χούντα στοιχεία μέσα στα σώματα ασφαλείας συνέχισαν να έχουν σταθερά τις ίδιες ιδέες και τακτικές, τις οποίες μεταλαμπάδευσαν ως ένα βαθμό και στις νεότερες γενιές των διαδόχων τους. Έτσι μέχρι σήμερα διαιωνίζεται η σταθερή παρουσία των ακραίων ιδεολογιών στις τάξεις των σωμάτων ασφαλείας, με αποτέλεσμα η Χρυσή Αυγή να έχει ακόμα μεγαλύτερη απήχηση από το σύνολο της κοινωνίας στις ομάδες αυτές.
Όσο κι αν αποστρέφομαι οποιαδήποτε φασιστική ιδεολογία και νοοτροπία, πιστεύω πως θα ήταν λάθος μια «επιχείρηση – σκούπα» στην ΕΛ.ΑΣ. και στο στρατό για την εκκαθάριση των φιλικά προς τη Χρυσή Αυγή προσκείμενων στοιχείων. Μια ανάλογη ενέργεια θα πυροδοτούσε ανεξέλεγκτες αντιδράσεις προς την αντίθετη από την επιθυμητή κατεύθυνση κι επίσης ίσως μπαίνει και στα χωράφια του άδικου. Το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι όχι η εκκαθάριση βάσει ιδεολογίας, αλλά η μηδενική ανοχή – επί της ουσίας – των παραβάσεων καθήκοντος που ευνοούν τη βία της Χρυσής Αυγής. Η ΕΛ.ΑΣ. κυρίως θα πρέπει να γίνει δίκαια αυστηρή με τους ανθρώπους της όταν επιτρέπουν, υποθάλπουν ή υποβοηθούν πράξεις που παραβαίνουν το νόμο, από οποιαδήποτε και προς οποιαδήποτε πλευρά.
Είναι, πράγματι, απίστευτα πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος μας. Σε τόσο απαιτητικούς καιρούς όμως δεν επιτρέπεται η παραίτηση κι ο στρουθοκαμηλισμός προς κανένα από τα προβλήματα. Πολλά από τα επικίνδυνα ζητήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, προέρχονται από την πληγή «Χρυσή Αυγή», άρα σε καμία περίπτωση δεν μπορούν τα σώματα ασφαλείας να αποτελούν καταφύγιό της. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όσον αφορά την ΕΛ.ΑΣ., που η Χρυσή Αυγή με την τακτική να αναλαμβάνει το ρόλο του «χωροφύλακα» και να επιδιώκει να επιβάλει την τάξη – όπως εκείνη συμφέρει, παραγκωνίζει στην ουσία την ΕΛ.ΑΣ., παραβιάζοντας τα δικαιώματα και τις εξουσίες που έχουν θεσμοθετηθεί από την Πολιτεία για τα διάφορα όργανά της; Ως πότε λοιπόν μπορεί να συνεχιστεί η ανοχή;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου